The Original Document

In Greek (Clear view)

In English

Kingdom of Greece

No. 6534

After his Highness, the King, urged the Military Secreteriat, to award to Konstantinos Nikolaou Olympiou, decently participating in the Heroic Struggle of Greek Independence , the written on 18/30 September of 1835 Silver medal, this is given to him, with his permission, to carry it in every circumstance and for verification of it, this diploma is also attached.

In Athens on 21 April of 1844

Ministry of Military

(Major) P. Gronzos(sp?)

The Head of the Office

(signature not clear)

Source: www.ems.gr (By Spanos Collection)

ZAKON ZA NAUČNO-ISTRAŽUVAČKATA DEJNOST

LAW FOR THE SCIENTIFIC-EXPLORING ACTIVITY
(The Official magazine of RM 13/96 from 15th of March 1996 ye.)

The organized private research of history is forbidden:

Člen 16

Odobrenieto može da se dade za site oblasti opredeleni kako javen interes vo naučno-istražuvačkata dejnost, osven za naučnite istražuvanja vo oblasta na istoriskiot i kulturniot identitet na makedonskiot narod i nacionalnostite koi živeat vo Republika Makedonija, odbranata i bezbednosta.

Article 16

The approval (for performing public scientific work-Vasko) can be given for all areas designated as a public interest in scientific-exploring activity, with the exception of scientific research in the area of historical and cultural identity of the ‘Macedonian’ people (sic) and the nationalities which live in the ‘Republic of Macedonia’ (sic), defense and security.

By Vasko

Ironically this comes from a state whose people are constantly whinning about “Democracy” in other countries!!

Καλημέρα σας,

Συχνά ακούμε από χείλη εκπροσώπων της ελληνικής πολιτείας και ομογενών ότι «χάσαμε» το παιγνίδι με τα Σκόπια.

Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες

Tο Μακεδονικό θέμα «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ» και «ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ».

Από το νέο έτος αλλάζει η διακυβέρνηση της Αμερικής.  Μ’ αυτή την επισήμανση δεν εννοώ ότι ο Barack Obama ή ο Joe Biden θα λύσουν το πρόβλημα γιατί μας αγαπούν. ΟΧΙ. Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχει συναισθηματισμός. Όμως τα δεδομένα αλλάζουν και σίγουρα απαλασσόμεθα από τις έντονες πιέσεις που άσκησε στην Ελλάδα η διακυβέρνηση του George Bush junior για άμεση λύση και μάλιστα εις βάρος μας όπως είναι φανερό από το απόρρητο τηλεγράφημα του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών το οποίο αποδεικνύει μυστική συνεργασία των Ηνωμένων Πολιτειών με τα Σκόπια.

Σαφώς και ο Barack Obama και ο Joe Biden εξέφρασαν φιλελληνικές θέσεις. Αλλά από εμάς εξαρτάται –αν αυτή τη φορά αξιοποιήσουμε τις δυνάμεις μας και διεκδικήσουμε με συνέπεια και συντονισμένες θέσεις και ενέργειες δίκαιη λύση στο θέμα της ονομασίας της π.Γ.Δ.Μ.
      

Δυστυχώς ήδη χάθηκαν 6 δεκαετίες. Στην αρχή δεν πήραμε το θέμα σοβαρά  και στη συνέχεια η έλλειψη σταθερούς και συνεπούς θέσεως και οι αντιφάσεις και τα λάθη μας οδήγησαν σε ήττες.

ΝΑΙ οι ήττες που υπέστημεν οφείλονται στα δικά μας λάθη. Ομως το θέμα δεν έκλεισε- άρα δεν χάθηκε!

Μέσα από την παρουσίασή μου θέλω να αποδείξω την αλήθεια του ισχυρισμού μου καθώς και το ότι η πορεία του θέματος εξαρτάται από το συντονισμό μας και την πρόθεσή μας να διεκδικήσουμε το δίκιο που εξ αρχής είχαμε.

H παρουσίαση που ακολουθεί επιχειρείται -στο μέτρο του εφικτού- να είναι αντικειμενική παράθεση γεγονότων τεκμηριωμένων χωρίς να εκφράζει κομματικές ή άλλες προσωπικές απόψεις.

Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ

Θα ξεκινήσω με μία σύντομη αναφορά στην Παμμακεδονική Ένωση και το λόγο της ιδρύσεώς της. Κύριο μέλημα των πρώτων Μακεδόνων μεταναστών στην Αμερική τον περασμένο αιώνα ήταν να οργανωθούν για να έχουν έναν κοινό τόπο αναφοράς στη μεγάλη αυτή χώρα. Οι προσπάθειές τους όμως εντάθηκαν όταν έπεσε την αντίληψή τους η προπαγάνδα εναντίον της Μακεδονίας με την περίφημη εγκύκλιο του 1944, του τότε υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Έντουαρντ Στετίνιους ο οποίος επεσήμανε τον κίνδυνο εκ μέρους του Τίτο, δημιουργίας θέματος “μακεδονικού” κράτους και εθνότητας.
Συγκεκριμένα όλα ξεκίνησαν από τον κληρικό Θωμά Δανιήλ, πατέρα του μακαριστού πρώην  Υπάτου Προέδρου της Παμμακεδονικής, Βασίλη Δανιήλ, ο οποίος λειτουργούσε στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, στην Ουάσιγκτον.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρρυ Τρούμαν ήταν προσωπικός φίλος του πατρός Θωμά, και του εμπιστεύθηκε τις φήμες για «δημιουργία Μακεδονικού κράτους στα Βαλκάνια». Ο πατήρ Θωμάς ενημέρωσε αμέσως τον Αρχιεπίσκοπο Αθηναγόρα. Οι Μακεδόνες χωρίς χρονοτριβή στις 28 Απριλίου του 1946, κατά τη διάρκεια σύσκεψης τους στο Detroit ίδρυσαν την Παμμακεδονική Ένωση. Από το 1947 η Παμμακεδονική Ένωση ανέλαβε την επίσημη εκπροσώπηση των εκατοντάδων χιλιάδων Μακεδόνων των ΗΠΑ και του Καναδά και με τη δυναμική παρέμβασή της σημείωσε σθεναρή την παρουσία της εκεί όπου το ελληνικό κράτος δεν μπορούσε ή, για λόγους εξωτερικής πολιτικής, απέφευγε να δράσει.
                                    
Για χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις περιοριζόταν στο δόγμα: «Δε συζητούμε το ανύπαρκτο Μακεδονικό». Η θέση αυτή δεν αντιμετώπιζε το πρόβλημα το οποίο και υπαρκτό και ορατό ήταν. Ετσι, η επίσημη Ελλάδα με την αδράνειά της οδηγήθηκε σε αυτοπεριορισμό και αυτοπαγίδευση.

Ενώ λοιπόν η επίσημη Ελλάδα δεν παραδεχόταν την ύπαρξη μακεδονικού προβλήματος, τα Σκόπια με συνέπεια και μεθοδικά εργάστηκαν επί δεκαετίες και δαπάνησαν τεράστια ποσά για να κερδίσουν τη διεθνή κοινή γνώμη στην προσπάθειά τους να πετύχουν την αναγνώριση της ύπαρξης ιδιαίτερης μακεδονικής εθνότητας.
Να σας φέρω ένα παράδειγμα: Στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του YALE υπάρχουν τριακόσια ογδόντα οκτώ βιβλία με περιεχόμενο για τη Mακεδονία, από τα οποία τα τριακόσια ένδεκα είναι γραμμένα σε γλώσα “μακεδονική” με κυριλλική γραφή. Mόνο τριάντα ένα είναι γραμμένα στην ελληνική και τα περισσότερα απ’ αυτά τα προμήθευσε στο YALE η Παμμακεδονική, με δική της πρωτοβουλία και δικούς της πόρους. Kι ό,τι συμβαίνει στο YALE συμβαίνει και σ’ άλλα πανεπιστήμια και λοιπά πνευματικά ιδρύματα της Aμερικής.
                                                      

Το έργο της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ

Εκτός από διάφορα φιλανθρωπικά και κοινωφελή έργα τα οποία προσέφερε η Παμμακεδονική  Ένωση ΗΠΑ:

1.    Οργάνωσε διάφορα ακαδημαϊκά συμπόσια προωθώντας την ιστορία μας.

2.    Εξασφάλισε ψηφίσματα από 20 Πολιτείες των ΗΠΑ, τα οποία πιστοποιούν την προέλευση των νυν Μακεδόνων από τους αρχαίους Μακεδόνες.

3.    Ανέλαβε την ίδρυση του Αλεξανδρείου Ιδρύματος στο Λιτόχωρο Πιερίας του οποίου το κτίριο φιλοξενεί φοιτητές και μαθητές σε προγράμματα εκπαιδευτικά εκ μέρους της ΠΑΙΔΕΙΑΣ του Πανεπιστημίου του Connecticut και διοργάνωσης πολιτιστικών προγραμμάτων, εκθέσεων κτλ.

4.    Δημιούργησε το Κέντρο Μακεδονικών Σπουδών στη Νέα Υόρκη το οποίο προωθεί την Μακεδονική Ιστορία μέσω διαλέξεων και ακαδημαϊκών συμποσίων και επίσης προωθεί την Ελληνική γλώσσα.

5.    Μέλη της Παμμακεδονικής ασχολήθηκαν και παρήγαγαν μελέτες για την Σκοπιανή προπαγάνδα οι οποίες διοχετεύθηκαν σε διάφορους κυβερνητικούς φορείς.

6.    Μέλη της Παμμακεδονικής Ένωσης ασχολήθηκαν με την ενημέρωση πολιτικών φορέων στην Ουάσιγκτον για την προώθηση των Ψηφισμάτων HR 356 (House) και SR 300 (Senate).
 

Οι Αντιφάσεις των ελληνικών κυβερνήσεων
          Από τη δεκαετία του 90, όταν μέρος της νότιας Γιουγκοσλαβίας αποσπάστηκε από την ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία και αυτοκηρύχθηκε Δημοκρατία της «Μακεδονίας», και ενώ η Ελλάδα έχει με το μέρος της όλα τα επιχειρήματα για να αντιμετωπίσει επιτυχώς κάθε προπαγάνδα που εκπηγάζει από τη γείτονα χώρα, η πΓΔΜ έχει καταφέρει να συμπεριληφθεί ο όρος «Μακεδονία»  στο τελικό όνομα της. Αν δεν προσέξουν οι ιθύνοντες της γενέτειρας και της ομογένειας σε λίγο καιρό θα υπάρχει «Μακεδονικό» έθνος, «Μακεδονική» γλώσσα και «Μακεδονική» μειονότητα στη Μακεδονία μας.

 Αλλά πώς και γιατί έχουμε φτάσει σ’ αυτό το σημείο, ενώ κάθε επιχείρημα ήταν με το μέρος μας και αρχικά είχαμε την υποστήριξη όλων;

 Eνθυμείστε ότι το 2004 η κυβέρνηση των Η.Π.Α. ξαφνικά αναγνώρισε τα Σκόπια ως Δημοκρατία της «Μακεδονίας»; Γιατί συνέβη αυτό;

Συνέβη λόγω της αντιφατικής στάσης των Ελληνικών κυβερνήσεων.

Ας πάμε πίσω στον χρόνο:

Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση των Σκοπίων.

Η απόφαση ανέφερε: «Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η Ε.Ε (ΕΟΚ) στις 16 Δεκεμβρίου 1991 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη «Μακεδονία».

Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ε.Ε ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη “Μακεδονία“».

Στις 2 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κυβερνήτης Μπιλ Κλίντον έκανε επίσημη γραπτή δήλωση με την οποία στήριζε τις θέσεις της Ελλάδας και των ηγετών της Ε.Ε και τελείωνε ως εξής: «Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης».
Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπούς τον πρεσβύτερο.

Γιατί άλλαξε στη συνέχεια τη στάση της η Αμερική;

Με παρότρυνση της ίδιας της Ελληνικής κυβέρνησης. Δυστυχώς!

Συγκεκριμένα:

Η μισθωτή από την Ελληνική κυβέρνηση εταιρεία «Manatos & Manatos» σύστησε πρόχειρη Ad hoc επιτροπή (American Hellenic Leadership Committee). Εκ μέρους αυτής της επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από επιφανείς Ελληνοαμερικανούς (εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες) να συνυπογράψουν μια επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της Ελληνικής Κυβέρνησης για μια «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος της Νοτιοσλαβίας, παρότι περιείχε τη λέξη «Μακεδονία».
“Greece has reacted favorably to proposals submitted to the UN for a peaceful settlement of the dispute which leave open the avenue of international arbitration. We urge your support for these proposals.”

Η επιστολή είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993. Κοινοποιήθηκε δε στον Warren Christopher, Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, και την Madeleine Albright, Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη. Πολλοί από τους υπογράφοντες την επιστολή αυτή δεν είχαν την ευκαιρία να την διαβάσουν παρά μόνο να την ακούσουν στο τηλέφωνο. Αποτέλεσμα ήταν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους θεωρώντας ότι υπηρετούν την ελληνική κυβέρνηση. Πολύ σημαντικό γεγονός είναι ότι τα μέλη της επιτροπής American Hellenic Leadership Committee ουδέποτε δόθηκαν στη δημοσιότητα.
Στο μεταξύ, τα Σκόπια είχαν καταθέσει στις 9 Ιανουαρίου 1993 αίτηση για να γίνουν μέλος των Ηνωμένων Εθνών με τη συνταγματική τους ονομασία. Στις 7 Απριλίου, με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ο τότε υπ. Εξωτερικών Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (FYROM). Την ίδια μέρα η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του, χωρίς δικαίωμα ανάρτησης σημαίας στον περίβολο του ΟΗΕ.

 
Εν κατακλείδι φίλες και φίλοι:

Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1993, για πρώτη φορά στην ιστορία, μια χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» που δεν ήταν Ελληνική, με την ψήφο της Ελληνικής Κυβέρνησης!

Η Ελληνική Μακεδονία θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια, η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος.

Συντονισμένη Προσπάθεια Ελλήνων

THE NATIONAL COORDINATED EFFORT OF HELLENES (CEH)

 
Η Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ ευχαριστεί όλους τους οργανισμούς και τους συμπατριώτες μας που έχουν συμπαρασταθεί κατά καιρούς στους αγώνες μας. Είμαστε ευγνώμονες και στο Σ.Α.Ε. Περιφερείας ΗΠΑ το οποίο σε συνεργασία με τον Πρέσβη της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον, Αλ. Μαλλιά ανέλαβε εφέτος πρωτοβουλίες για συντονισμό των ενεργειών των ομογενειακών οργανώσεων γύρω από το Σκοπιανό ζήτημα. Πιστεύομε ότι οι θέσεις της Παμμακεδονικής εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία της ομογένειας στο Σκοπιανό όπως καταδεικνύουν σχετικά ψηφίσματα σε παγκόσμιες και εθνικές συνελεύσεις.
 

Η Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής προβαίνει στις δηλώσεις αυτές με αφορμή  τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της οργάνωσης «Εθνική Συντονισμένη Προσπάθεια των Ελλήνων» (Σ.Π.Ε.) οι οποίες δεν εκφράζουν ούτε τον Ελληνισμό της Αμερικής, ούτε τον παγκόσμιο Ελληνισμό και σίγουρα δεν είναι συντονισμένες!

Οι πρωτοβουλίες αυτές αφορούν ολοσέλιδες καταχωρήσεις και ανακοινώσεις  από τις «Εθνική Συντονισμένη Προσπάθεια των Ελλήνων» σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες των ΗΠΑ την περασμένη άνοιξη, πριν από την διάσκεψη του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, αλλά και τώρα τελευταία πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου. Σημειώνουμε ότι ήταν εκπληκτικά όμοιες με την καταχώρηση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού σε διεθνείς, μεγάλες εφημερίδες πριν τη διάσκεψη του ΝΑΤΟ. Αν και γενικά συμφωνούμε και υποστηρίζουμε την τοποθέτηση αυτών των καταχωρήσεων, διαφωνούμε σε ορισμένα σημεία από το περιεχόμενό τους.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις δικές μας θέσεις το όνομα Μακεδονία ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα και κάθε πρόταση της σύνθετης ονομασίας, καθώς και τα παραδείγματα της Άνω Μακεδονίας ” ή ” Βόρεια Μακεδονία “είναι κάθετα αντίθετα με τα ψηφίσματά μας που αντιπαρατάσσονται σε οποιαδήποτε ονομασία που περιέχει τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγα του όρου αυτού. Η θέση αυτή της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ ψηφίστηκε ομόφωνα από τα μέλη μας σε επανειλημμένα  ετήσια συνέδρια και επίσης έχει ψηφιστεί και από την Παγκόσμια Συνέλευση ΣΑΕ στη Θεσσαλονίκη πριν από δύο χρόνια.
Οι καταχωρήσεις επίσης και των δυο οντοτήτων, δηλαδή του Σ.Π.Ε και του Παγκοσμίου ΣΑΕ περιείχαν λανθασμένες ιστορικές αναλογίες ως προς τα ποσοστά της γεωγραφικής Μακεδονίας τα οποία έλαβαν οι διάφορες χώρες ύστερα από τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913.

Η επανάληψη αυτού του λάθους ενέχει τον εθνικό κίνδυνο να νομιμοποιήσει τις εδαφικές διεκδικήσεις της πΓΔΜ επί της ελληνικής γης, δεδομένου ότι το σύνολο της χώρας της πΓΔΜ έχει εσφαλμένα συμπεριληφθεί ως περιοχή της γεωγραφικής Μακεδονίας. Πιστεύουμε ακράδαντα στην αλληλεγγύη μεταξύ των Ελλήνων σε όλα τα εθνικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την Κύπρο, Μακεδονία, Ήπειρο, Οικουμενικό Πατριαρχείο, κ.λ.π.

Ωστόσο, όπως έχει καθιερωθεί από την Ομογένεια κάθε θέμα έχει τον επικεφαλής οργανισμό στο προβάδισμα, με τον οποίο πρέπει να συζητείται κάθε θέμα για μέτρα που λαμβάνονται για οποιαδήποτε δραστηριότητα. Για το θέμα της ΠΓΔΜ, η Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ έχει το προβάδισμα.

Θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα από πρόσφατο άρθρο του Στέλιου Παπαθεμελή.

1.Ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ με την αυστηρή επιστημονική και πολιτική έννοια του όρου, δηλαδή ένας ελληνοκίνητος, σοβαρός μηχανισμός επηρεασμού των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων, δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει, διότι το πολιτικό μας σύστημα ουδέποτε ως σήμερα φρόντισε να τον στήσει.

2. Η Ελλάδα οφείλει να οργανώσει στην Ουάσιγκτον μηχανισμό, ανταγωνιστικό και εξουδετερωτικό των αντιπάλων μηχανισμών, τουρκικού, σκοπιανού κ.λπ. που δρουν εκεί εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.

3. Σκέφτομαι πως αν η Τουρκία διέθετε τη δική μας ομογένεια θα θαυματουργούσε, αφού τα καταφέρνει πολύ καλά και χωρίς ομογένεια, πουλώντας στους Αμερικάνους φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

 
Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης Νοτιοανατολικής Ευρώπης και ΕΛΙΑΜΕΠ
 

Ολοκληρώνω. Δεν θέλω να σας κουράσω. Δώστε την προσοχή σας για λίγο ακόμη.

 Υπάρχει ένας Μη Κυβερνητικός Οργανισμός ο οποίος ονομάζεται «Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης Νοτιοανατολικής Ευρώπης»  Ο οργανισμός αυτός διατηρεί γραφείο και στεγάζεται σε κτίριο στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης. Η πρώτη εργασία του CDRSEE ήταν να παράγει ένα τετράτομο έργο Κοινής Βαλκανικής Ιστορίας. Ο  Κώστας Καρράς ένα από τα στελέχη του CDRSEE, μεταξύ άλλων ευχαριστεί στα βιβλία το State Department για τη βοήθειά του στην έκδοση τους.

 Ως χορηγός του έργου εμφανίζεται το ίδρυμα του George Soros «Ανοιχτές Κοινωνίες» ενώ έχει χρηματοδοτηθεί εν μέρει από την εταιρεία Coca-Cola και από αυτήν ακόμη την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος(!).

 Αναφορικά με το περιεχόμενο των προαναφερθέντων βιβλίων, τα οποία φιλοδοξούν σύμφωνα με τους εκδότες τους «να συμβάλλουν στην ‘ισορροπία’, ‘αντικειμενικότητα’ και ‘συμφιλίωση’ στα Βαλκάνια» διαστρεβλώνουν την ιστορική αλήθεια και εξυπηρετούν τις διεκδικήσεις της  π.Γ.Δ.Μ. Αμφισβητούν  δε ανοιχτά την ελληνική εθνοπολιτιστική διάσταση και ιστορική συνέχεια της Μακεδονίας και προπαγανδίζουν την ύπαρξη ξεχωριστής δήθεν, μακεδονικής εθνικής οντότητας.

 Τα βιβλία μεταφράστηκαν και στην ελληνική γλώσσα δεδομένου ότι προορίζονται να χρησιμοποιηθούν από Έλληνες μαθητές (!) καθώς και από μαθητές άλλων Βαλκανικών χωρών στο πλαίσιο αναθεωρημένων σχολικών προγραμμάτων.

 Aυτό που μας εκπλήττει ιδιαιτέρως είναι το γεγονός ότι ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς εμφανίζεται ως ο πρώτος πρόεδρος αυτού του ΜΚΟ. Η φιλοσκοπιανή στάση του Μ. Νίμιτζ είναι δεδομένη, ιδιαίτερα με το τελευταίο πακέτο του ειδικού μεσολαβητή το οποίο περιλαμβάνει «Μακεδονική» εθνότητα και «Μακεδονική» γλώσσα.

 Το θέμα γίνεται πιο προβληματικό ύστερα από το απόρρητο τηλεγράφημα του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών το οποίο αποδεικνύει μυστική συνεργασία των Ηνωμένων Πολιτειών με τα Σκόπια και έφερε στο φως της δημοσιότητας η εφημερίδα “Έθνος της Κυριακής”.  Γιατί η Ελληνική διπλωματία αποδέχεται έναν μεσολαβητή ο οποίος υπηρετεί συμφέροντα και την αντζέντα της μίας πλευράς;

Πρωτεργάτης στην έκδοση των τεσσάρων τόμων είναι ο καθηγητής Αθανάσιος Βερέμης. Επισημαίνεται ότι ο κ. Βερέμης εμφανίζεται ως ιδρυτικό μέλος και τέως πρόεδρος του ημικρατικού ΕΛΙΑΜΕΠ το οποίο είναι Think Tank και συμβουλεύει το Υπουργείο Εξωτερικών, (και αυτό χρηματοδοτείται από τις Ανοιχτές Κοινωνίες του George Soros!), και διατελεί Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (ΕΣΥΠ), Πρόεδρος Συμβουλίου Ανώτατης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και Καθηγητής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το σημείο στο οποίο πρέπει να αναρωτιέται κανείς είναι, εντάξει ο κ. Βερέμης έχει τις δικές του θεωρίες περί ιστορίας κτλ, αλλά, η κυβέρνηση γιατί τον κρατάει;

 Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία για την επιβίωση του Ελληνισμού στο εξωτερικό, δηλαδή για τις μελλοντικές γενιές, εδώ στην πατρίδα στην οποία ζούμε είναι πως οι νέοι μας πρέπει να μάθουν την ορθή Ελληνική ιστορία και όχι ιστορία η οποία είναι διαστρεβλωμένη και ικανοποιεί νεοταξικές θεωρίες. Εμείς πώς είναι δυνατόν να μεταλαμπαδεύσουμε τον Ελληνισμό στις επόμενες γενιές, όταν η παραποίηση πηγάζει από το κέντρο; 

 Θα ολοκληρώσω με δύο λόγια για το Σ.Α.Ε.

Πιστεύουμε πως πρέπει να δώσει μάχη, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των αποδήμων. Και αυτό θα γίνει όταν το Σ.Α.Ε. θα αποδείξει ότι δεν είναι απλώς ένας Οργανισμός που εξυπηρετεί την εκάστοτε κυβέρνηση ως φερέφωνο της, αλλά ότι είναι ένας αυτόνομος και συντονιστικός οργανισμός που θέλει να εκπροσωπήσει και να εκφράσει τους Έλληνες του εξωτερικού στην ελληνική Κυβέρνηση. ΟΧΙ  να μεταφέρει απλώς τη βούληση της κάθε κυβερνήσεως στην απανταχού ομογένεια.
Κύριε Ταμβάκη, απευθυνόμαστε σε εσάς, που υπερασπίζοντας την πρωτοβουλία σας για τη διεθνή καταχώρηση είπατε σε άλλες συνελεύσεις πως «Το ΣΑΕ δεν χαράσσει εξωτερική πολιτική και πως είναι υποστηρικτικό της εκάστοτε κυβέρνησης». Σας θυμίζω, ότι το ΣΑΕ, βάση του Ελληνικού Συντάγματος, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΣ. Για αυτό άλλωστε σας ψηφίσαμε. 

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως οι θέσεις που εκφράζουμε στηρίζουν την διαπραγματευτική ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα. Όμως όλα αυτά πρέπει να τα γνωρίζετε. Είναι αλήθειες πικρές. Όλα τα τεκμήρια για όσα ανέφερα είναι στη διάθεσή σας. Δεν εξαπολύουμε προσωπική επίθεση ούτε στον κύριο Ταμβάκη ούτε στα μέλη του Coordinated effort of Hellenes. Αντιθέτως θέλουμε τη συνεργασία τους. Το Μακεδονικό δεν είναι προσωπικό θέμα. Είναι υπόθεση όλων μας.

Οι Μακεδόνες υπηρετούμε την ιστορική αλήθεια. Κι όποιος υπηρετεί την αλήθεια δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Για αυτό τα λέμε «έξω από τα δόντια».

Ζητούμε λοιπόν τη συνεργασία όλων σας και τον συντονισμό των δυνάμεών μας για να υπερασπιστούμε την ιστορία μας, τα δίκαια μας και το ιερό όνομα της Μακεδονίας.

Σας ευχαριστώ

This is from the archives of one reader of AMAC.

On the first pic is the “front page” of the Greek newspaper Estia for April 2nd 1889 and on the rest are Macedonian poems, written of course in Greek, taken  from within the pages of this newspaper for that specific date.

I feel quite happy to welcome to the club of blogging folks around the world the newly-created blog of the Slavic Philhellenic Network, found in http://vardaraxios.wordpress.com/. I am certain too many people will look forward to reading your informative entries which are always a major blow to the ultra-nationalistic paranoia perpertuated in modern FYROM. Welcome to Blogosphere, guys!!

The nominally “Macedonian” nation of FYROM emerged as a byproduct of Yugoslavia’s dissolution in the 1990’s and suffered a major transformation of the internal relationships after the US-supported uprising of its Albanian population in 2001 which led to a de facto confederalization of the country. As of late 2008, it is led by the charismatic ex-boxer Nikola Gruevski surrounded by a clique of young politicians. Plagued by chronic unemployment standing at the rate of 35%, with economy characterized by collapsing light industry based on primitive technologies and decaying public infrastructure, the nationalistic government of VMRO-DPMNE failed to attract any substantial foreign investments. Most of its economic policies failed to raise the public standard based on average salary of barely 300 USD. At the same time analysts predict that the consequences of the Global financial crisis are yet to strike FYROM, raising the issue of further deterioration of the prospects for decent livelihood.

The main-although progressively marginalized ethnic group-in FYROM are the “Macedonians”, a nation postulated by the Communist internationale in 1934 and created by policies of Josip Broz, Communist’s Yugoslavia strongman after 1944. A basic historical review of their ethnicity reveals that prior to 1941, when the Bulgarian army, invading the remains of royalist Yugoslavia, was greeted euphorically by the local population, this population considered itself Bulgarian and led a combined struggle of civil disobedience and guerrilla warfare against Belgrade in order to achieve either annexation to Bulgaria or a transitional autonomous state with Bulgarian preeminence. Further exploration of the past reveals an ubiquitously attested in historical sources Bulgarian character, an impression complemented with the peculiar character of the local Slavic language which shares features with standard and dialectal forms of the Bulgarian language proper which set it quite radically apart from all Slavic languages. While this ethnic group to a various degrees assimilated in the last two centuries a certain number of Serbs and Vlach/Aromanians (the latter having historically a Greek consciousness), this is almost irrelevant to its ethnological and linguistic qualities which are almost identical as the Bulgarian vernacular.

The other large population in FYROM is the Albanian. Compromised from descendants of the Paleobalkan ethnic group of Dardanians which was to a certain extent influenced by Roman culture and Latin language and which took refuge in the mountains of present-day north Albania (”Ghegnia”) in late antiquity/early middle ages, the Albanians which converted to Islam under Ottoman rule spread to Kosovo and western FYROM in 17th and 18th centuries. Today, in FYROM, they number near 600. 000, with a compact presence in the towns of Tetovo, Gostivar and Debar and representing a significant population in Skoplje, Kumanovo, Kičevo and Struga. Cherishing an archaic formalized code of conduct based on family and clan loyalty, ethos of reciprocity and obligation, Albanians have been historically more successful than the Bulgarians/”Macedonians” in preservation of means of private entrepreneurship and achieving a more vertical socio-economic stratification coupled with elaborated social network designed to minimize contact with the “Macedonian” non-Muslim population.

Among both the “Macedonians” and the Albanians, collectivist, anti-individualist attitude is deep-seated. Within the daily affairs of both ethnic groups there is a strong reverence for authority and hierarchy. The notion of “state”, a concept held identical with the actual government, which has to be obeyed and respected and which represent the supreme reality in which any individuality is lost is particularity prominent among the “Macedonians” having its root in their quite recent and long-lasting premodern feudal historical phase. It is no wonder that having realized that after the 2001 conflict and the subsequent signing of the Ohrid Agreement they lost the privileged status and that both factually and symbolically they cannot cherish the FYROMian state as their own, the elite of the “Macedonians”, realizing that any confrontation with the Albanian factor would be too dangerous, designed a national idea with the purpose of keeping the wider “Macedonian” public mobilized against non-issues. This recent idea is composed of the recycled concept of “Macedonian autonomism”-Bulgarian idea that that any initiative of the Slavs of Geographic Macedonia has to be labeled “Macedonian” in order to gain sympathies by deciding external political factors and the concept of “Ancient Macedonism”, the idea that the Slavs of FYROM are direct descendants of Ancient Macedonians.

The idea of “Macedonian autonomism” needs no further explanation of its perfidiousness and absurdity. Regardless of the trick character of the concept it still remains a doctrine of the Bulgarian nationalist originating from FYROM: The Bulgarians of Geographic Macedonia should claim that although their singular ethnic identity is the Bulgarian one they are, nevertheless, the exclusive Macedonians. As late as 1960’s this doctrine was restated by the leader of VMRO Ivan Mihailoff with the words “the name Macedonia should be preserved because it is a thorn in the eyes of Greeks and Serbs”.

The enormous success of the idea of “Ancient Macedonian continuity”, which originated among the most primitive sections of FYRO Macedonian emigration in 1970’s (in Sweden, Australia and Canada) needs careful analysis. Although the fallacy of the crude ethnogenetic theory which claims that the “Macedonians” of FYROM and elsewhere speak the tongue of Phillip II and Alexander the Great and that their customs, folklore and other aspects of the culture are either intact or evolved form of the civilization of Ancient Macedon is quite easy refutable, this is not the case in the current conditions under which the national discourse articulates itself in FYROM.

Briefly, Ancient Macedonians were a Greek entity with Greek ethnic name, using exclusively a Greek Doric dialect and later Koine Greek and practicing the same Olympian religion with the rest of the Greek. Ancient Macedonians participated at the Olympic Games, where only Greek were allowed to compete and had theaters on the soil of Macedon, an uniquely Greek concept. All names of Macedonians (with several exceptions) are Greek as confirmed by their Greek etymology. Conclusive to 2008, no scholar outside FYROM has even remotely claimed that the language and culture of Ancient Macedonians are an ancestral type of the present-day FYRO Macedonians, which are descendants of Slavs, an ethnic group originating from North-East Europe. Slavs settled the Balkans from 5th to 7th century and the FYRO Macedonian tribes were homogenized under the rule of the Turkic horsemen tribe of Bulgarians. These Slavs never called themselves “Macedonians”, while Byzantine, Bulgarian, Serbian, Ottoman sources as well as western travelers and others failed to furnish any reference to a “Macedonian” ethnic group prior to late 19th century.

The issue of the ethnic, cultural and linguistic nature of the Ancient Macedonians deserves a wider and detailed expose, referenced and structured according to the scientific method. However, in light of the present state of knowledge, based on the enormous archaeological wealth and a plethora of historic sources, modern historiography universally accepts the conclusion that Ancient Macedonians were Greeks. The key issue with regard to the “Macedonian” nationalism is how the opposite and improbable conclusion could became a “valid” and all-pervading form of public discourse and the root of national self-identification.

The problems arouse with the way in which the totalitarian VMRO-DPMNE government energized the masses among which the national confusion brought by media exposure of contradictory data grew. Firstly, it reactivated the conflict with Greece by multitude of irredentist moves. Secondly, within FYROM it carried massive policy of introduction of Ancient Macedonian symbols (names of institutions, statues) after the expected and natural Greek negative reaction. The population, feeling threatened, mistook the attitude of aggressive “Macedonization” sponsored by the government as “defiance” against a hostile state (the hostility of which was precisely provoked by FYROM’s initial provocations). Capitalizing on the fact that the vast majority of the general population does not have neither a capability nor a will for sustained scientific research regarding ethnology, history and linguistics, the government managed to capture attention of the whole body of citizens. One can presume that the sheer authority the organized government yields in a conformist society where libertarian principles of critical thinking and individual self-reliance regarding the process of opinion-forming are practically absent is sufficient to impose an entirely absurd idea of identity. In FYROM it is unchallenged by organized bodies from which a better knowledge of the true state of affairs might be expected, including universities, institutes, museums etc. With the sole exception of Internet, all electronic and printed media are participants in government’s monopoly over identity dogmas. Only few individual voices of distaste and revolt against the lies have insofar voiced their concerns (Denko Maleski, Petar Hr. Ilievski) but they got a hostile, unsympathetic public response.

While the prospect of organized challenge of the pro-governmental stances regarding the identity issues is something expected given the conventional political dynamics within pluralist societies, this is not quite a case. Nikola Gruevski achieved dominance of his party by calling premature elections in 2008 at the time of peak in the approval rating of his first mandate caused by populist measures. That gave him an unprecedented might against which FYROM has no institutionalized mechanisms of control. Furthermore, in a state of affairs whereby the larger part of the Slavs have abandoned their Bulgarian and Serbian culture in belief that they represent a separate ancient ethnicity in a category of its own, creators of the policy of the opposition (led by the leftist SDSM party) must carefully measure their words of opposition to the lavish Pseudomacedonian rhetorics, since they may be branded as “traitors” given the appropriate circumstances. Consequently, in such occasion they would find themselves ostracized from the ongoing debate.

This leads to the conclusion that the solution to the Pseudomacedonian hysteria which totally dominates public life in FYROM is not only confined to the change in the internal situation which may come as a result of economic collapse or a full-scale civil war, but also from strong pressure from outside which would enable FYROM to conform itself to reality and to rational way of conducting cultural policy. The reign of VMRO-DPMNE, characterized by collectivist, group-centered policies, extensive role of the police in society, new legislature sponsoring religious education, subsidizing biological procreation with wealth redistribution, enforcing ethics of service to the “common good”, emphasizing the feral, folklorist and medieval aspects of local national culture in opposition to modern as well as apolitical high culture, is the greatest political catastrophe FYROM faces in early 21st century. A hope remains that the Slavs of FYROM will reject the artificial and overbearing attempts to instill a connection with chronologically and ethnically distant Greek kingdom as well as to make history the most important aspect of their everyday lives. Only through enduring action from within and from abroad the local state-worshiping, centrally-planned tribal way of life may be liquidated and replaced with a political system based on freedom, a change which will forever put the era of Pseudomacedonism behind, as a doomed ideology based on lies.

Investment prospects in fYRoM touted

11/29/2008

Greece is amongst the biggest foreign investors in the neighbouring former Yugoslav Republic of Macedonia (FYRoM), according to figures presented during an event on investment opportunities in the country, hosted on Thursday by the Federation of Northern Greece Industries in Thessaloniki.

According to official statistics, 80 percent of companies belonging to Greek interests active in fYRoM’s textiles sector (totaling 58 companies) are found in the southern part of the country, primarily in the vicinity of Bitola and Gevgelija, and employ roughly 6,000 people.

Food and beverages is another sector with an increased Greek business presence. Specifically, a total of 22 companies employ 2,500 people, with roughly half operating in the city of Skopje or its outskirts.

The economic and trade secretary at the Greek Liaison Office in Skopje, Eleni Karayanni, noted that the distribution of Greek investments in the neighbouring country shows that 28 percent involves the banking sector; 25 percent in energy; 17 percent in telecoms; 15 percent in industrial production; 10 percent in the food and beverages sector, while 5 percent is in other sectors.

Most opportunities for Greek investments are found in the sectors of energy, transportation and IT technology, according to speakers at the event, which was attended by entrepreneurs from both countries.

Caption: A worker cuts iron parts for recycling in the old iron reprocessing plant at Makstil, one of the former Yugoslav Republic of Macedonia’s (FYRoM) biggest metal processing factories, located in Skopje, 20 October 2008. The Makstil plant has so far not been adversely affected due to the fact that the company produces final products already ordered by its customers.

ANA-MPA/EPA/GEORGI LICOVSKI

http://www.ana.gr/anaweb/user/showplain?maindoc=7079151&maindocimg=6958084&service=96

E-mail from a Reader:

Antonio Milososki was born in Tetovo, FYROM on January 29, 1976. Between 1994 and 1999 he studied law at Skopje’s St. Cyril and Methodius University. Between 2000 and 2001 he was Skopje’s government spokesman. From 2001 until 2002, Milososki studied at the Center for European Integration at the University of Bonn, Germany, and between 2005 and 2006 he continued as a Ph. D. and political research assistant at the Institute of Political Studies at the University of Duisburg-Essen, Germany. His thesis was based on the post-Cold War relations of Greece and his country since 1991.

1. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/11/20/articles-of-greek-newspapers-from-beginning-20th-century-about-macedonia/:

2. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/11/20/the-establishment-of-general-administration-of-macedonia/

3. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/11/19/the-greek-uprising-in-macedonia-of-1854/

4. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/11/18/the-greatest-collection-of-macedonian-newspapers-on-the-web/

5. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/11/14/the-living-age-of-1903-exposes-the-myth-of-macedonian-race/

6. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/10/17/rare-maps-of-17th-century-showing-macedonia-as-part-of-greece/

7. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/10/15/the-heroic-death-of-pavlos-melas-the-contemporary-newspaper-empros/

8. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/10/02/ss-makedonia-%ce%91%ce%a0-ce%9c%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1/

9. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/09/14/london-times-about-the-greek-revolution-in-macedonia-of-1878/

10. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/09/06/declarations-of-union-with-greece-temporary-government-of-elimia/

11. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/09/03/187-proclamation-temporary-government-macedonia-requesting-unification-with-greece/

12. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/08/09/fyrom-propaganda-the-use-of-the-term-macedonia-was-forbidden-in-greece-until-1988-part-iii/

13. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2007/11/08/skopjan-propaganda-the-use-of-the-term-macedonia-was-forbidden-in-greece-until-1988/

14. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/01/10/20th-international-fair-trade-of-thessalonike-1955/

15. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/07/27/document-of-1865-sacrifices-of-macedonians-for-their-motherland-hellas/

16. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/07/25/time-magazine-archives-smash-fyroms-propaganda/

17. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/07/22/documents-19thcentury-we-macedonians-to-mother-greece/ 

18. http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/07/03/greek-school-books-prior-to-1988-another-fyromian-falsification-falls-apart/

 The following 2 videos show an interview given by Antonio Milososki on Greece’s SKAI TV. Please pay special attention to what he says during the highlighted timeline:

4 minutes 6 sec: “…in respect to the Greek northern province which was renamed in 1988 from Northern Greece to province of Macedonia and Thraki…“

 5 minutes 51 sec: “…we are prepared to share the heritage of this rich historical past of our common region…like Alexander the Great…that greatness goes beyond national borders…no one should have a monopoly over the name…“

 6 minutes 57 sec: “We would have been more pleased if…the [Greek] officials could have said, ‛Well, thank you very much for expressing a gratitude and respect to a person being very – of a great importance to our Greek history.’“

 7 minutes 38 sec: “We are prepared to go forward and to have a mutual educational historical committee – both sides to delegate experts and professionals in this direction – and they to be able to go through all books in our or in the Greek curricula.“

Essentially what he is telling the reporter is that Greece renamed Macedonia in 1988 so there was no Macedonia in Greece before that time however he continues to say that Skopje accepts that Ancient Macedonia was in Greece! Furthermore, he states that his country is willing to share Greece’s history and Greece should in fact thank his country for honouring Alexander the Great. Moreover, he expresses the idea that his country is ready to go ahead with a common history project involving “experts and professionals“ that apparently will review (and revise) the history of the region. This last statement is very important indeed and in fact this project has already started.

It is uncertain whether he is referring to The Joint History Project of the Center for Democracy and Reconciliation in Southeast Europe (CDRSEE) but if not, it is an impressive coincidence. The CDRSEE is a non-governmental organization formed in 1988 whose motto is Thomas Paine’s quote “An army of principles can penetrate where an army of soldiers cannot“. It is supported by various corporations (e.g. Coca Cola and George Soros’s Open Societies) and despite it being a non-governmental organization, some major sponsors are various governmental bodies (like the Greek Ministry of Foreign Affairs and the US State Department). It is based in Thessaloniki, Greece and is chaired by Dr. Erhard Busek, an Austrian politician. The first chair of the CDRSEE and a sponsor of this organization is Matthew Nimetz, a New York lawyer and a partner in the private investment firm General Atlantic partners, LLC. He is also the UN negotiator between Athens and Skopje in the Macedonia naming dispute.

 Four common history books have been written in languages of countries they are intended for and have entered the educational curricula of various countries in the Balkans. One of the people responsible for overseeing the Joint History Project is the Deputy Secretary of the CDRSEE Costa Carras. So far the books have not entered the Greek educational system but the CDRSEE’s goal is to achieve this. These four books present a common revised history (intended to be politically correct) to the Balkans.

 Although superficially the aim of this project seems noble, the major problem is that history is indeed ethnocentric and is a source of a nation’s pride. The history of the Balkans has already been written and needs no revision. It is a tumultuous history and a politically correct revision only serves to “sugar coat“ events that do need to be. Every country has its own history and does not need to be revised by another country’s experts especially when some of the intentions of another country are not noble. A thorough examination of Macedonism is not required to understand the Greek citizen’s mistrust of this Joint History Project. Even though the opinions and books shown in the 2 videos are not those of the Joint History Project, they highlight the problems encountered when a country’s education system is based on historical revisionist irredentism. Consequently, if one plans on using this country’s historical experts to help write your history, there is an obvious conflict of interest.

 A major concern is that UN negotiator Matthew Nimetz is involved. This immediately defeats his purpose as a neutral and unbiased catalyst for a resolution to the name dispute between Athens and Skopje.

The following are links to the CDRSEE’s website:

 http://www.cdsee.org/projects.html

 http://www.cdsee.org/aboutus_mission.html

 http://www.cdsee.org/aboutus_board.html

 http://www.cdsee.org/aboutus_donors.html

VIDEO 2:

57 seconds: “If a Macedonian [sic] journalist goes to some school in Yannena [Greece] for example…and especially if these children are – if they are younger – and if you ask them a similar questions [sic] maybe some of them would say Greece ends…[in] Constantinople or um some other let’s say –”

1 minute 23 sec:     REPORTER: “No I don’t think so.“

                                    MILOSOSKI: “Well…I don’t think so as well.“

            If Mr. Milososki didn’t think so, then why did he say so? Instead of answering the reporter’s question as to why his country’s educational curriculum encourages irredentism against Greece, he tries to turn the tables on her with a sly but unsuccesful attempt to deflect the question and put her on the defensive.

This is the man that supports a common history with Greek Macedonia. He is the first official person recorded to say that Greece renamed Northern Greece to Macedonia in 1988. He has repeated this view many times in his career as is also evident in the following Newsweek article:

  The various diaspora groups of Skopje have also adopted his views and so the lie becomes bigger:

The following is an essay Antonio Milososki had written about a book he had read which claimed that Greek Macedonia was in fact Hellenized in 1913 since there was a majority of non-Greek inhabitants there. Again, he uses historical distortion and revision. He further continues the commonly used propaganda idea that the only Greeks living in Macedonia are the Pontian Greek refugees from Asia Minor.

About the Hellenization of Southern (Aegean) Macedonia - A Review of ‘Fields of Wheat, Hills of Blood’

By Antonio Milososki
Ph.D. Candidate
University of Duisburg
Germany

“Elsewhere in Greek Macedonia, the term [en-] dopyi (”local”) is used to refer to Slavic-speakers who had inhabited the region prior its incorporation into Greece in 1913; in the Edessa and Florina prefectures, for example, the phrase dopyos Makedhonas (”local Macedonian”) is used by many to signify a Slavic-speaker, and his descendants.

After the partition of Macedonia, beside the Patriarchate, state-sponsored schools and the Army (through the army-obligation for adult males) undertook the leading role in the process of nation building of the Greek national consciousness among the non-Greek inhabitants, which at that time consisted of the majority of the population in Southern (Aegean) Macedonia. Those were the main assimilation-levers for the realization of the state-sponsored project for the Hellenization of that part of Greece.

Further on, one can understand the significance of the refugees (prosfighas) and their immense importance in the process of “national homogenization” of the young Greek state

The next method that had accelerated this process of state sponsored assimilation was the so called “voluntary resettlement” of the native population, mainly to Turkey and Bulgaria, but also to the East-European countries during and after the Greek Civil War.

Nonetheless, it gives us more than enough evidence to draw the conclusion that Macedonia has never been exclusively Greek. Moreover, at the beginning of the twenty-century, Southern Macedonia was a multiethnic region with an overwhelmingly non-Greek majority. As the Bishop of Florina (Lerin) Augostinos Kandiotis once said, “If the hundreds of thousands of refugees had not come to Greece, Greek Macedonia would not exist today”.

 Historical revision indeed!

 By Christos

28 November 2008 Sofia _ Bulgaria’s nationalist Ataka party argues Fyromia and Serbia can only become EU members once they return territories taken from Bulgaria after the First World War.

Dimitar Stoyanov, a member of the European Parliament for the Ataka party, made the claim in a letter he posted to Serbia’s ambassador to Sofia, after the Belgrade envoy refused to meet him.

The Ataka party leader Volen Siderov, later announced that they would demand that Belgrade’s and Skopje’s bid to join the European Union hinges on them returning what Bulgaria refers to the ‘Western Outlands.’

This includes the areas around the towns of Dimitrovgrad and Bosilegrad in eastern Serbia and the town of Strumica in eastern FYROM.

The demand comes as Bulgaria marked the 89th anniversary of the signing of the Treaty of Neuilly which was agreed after the country was defeated in the First World War.

The treaty, signed on November 27 1919 at Neuilly-sur-Seine in France, established borders between Bulgaria, Turkey, Greece, and the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes.

Under the treaty, Bulgaria ceded its Aegean coastline to Greece, and its western territories, which include the present-day towns of and Strumica, to the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes, present-day Serbia and FYROM.

The treaty, known in Bulgaria as the ‘Second National Catastrophe’ was also forced to reduce its army to 20,000 men and pay more than $400 million in reparations.

Ataka’s demands come as Bulgaria’s political parties prepare for next year’s general elections.

This has seen an upsurge in right-wing rhetoric in recent weeks, with another hardline nationalist party accusing Belgrade of human rights abuses against ethnic Bulgarians in Serbia last week, and tensions with Bulgaria’s substantial ethnic Turk minority rising.

Ataka is currently third in opinion polls behind Mayor of Sofia Boris Boyko’s opposition GERB party and Prime Minister Sergey Stanishev’s Socialist Party.

Source: http://www.balkaninsight.com/en/main/news/15158/